De transferperiode is weer aangebroken. Een tijd waarin je hoopt dat bepaalde spelers bij een club blijven of juist een club verlaten. Mijn hoop is gevestigd op een transfer van Kwame Quansah. Kwame Quansah kwam op achttienjarige leeftijd samen met Matthew Amoah vanuit Ghana naar Nederland. Een grote stap voor deze Afrikaanse broodvoetballers. Waar zijn kompaan Amoah direct van zich deed spreken, had Quansah meer moeite om zich in Nederland te bewijzen. Na 2 onvruchtbare jaren bij het grote Ajax vertrok Quansah naar België. In de kleinere Belgische competitie kwam hij tot zijn wasdom. Na een avontuur in Zweden kwam de kleine middenvelder terecht bij het toen nog in de Jupiler League spelende Heracles Almelo. Quansah bleek van waarde in Almelo en hielp Heracles naar de Eredivisie. Inmiddels speelt Quansah alweer 8 jaar voor Heracles. Hij kreeg de nodige kritiek te verduren. Quansah zou een waterdrager zijn zonder voetballende kwaliteiten. De laatste jaren heeft hij zich echter stormachtig ontwikkeld. Bij het goed voetballende Heracles Almelo bleek hij ook aanvallend zijn stempel te kunnen drukken. Met assists, doelpunten maar ook door het vuile werk op te knappen speelde hij zich bij mij in de kijker. Op dit moment staat bij Ajax Eyong Enoh onder contract. Enoh speelt op dezelfde positie als Quansah en mag, ondanks dat hij geen basisplaats heeft, nog regelmatig opdraven voor de recordkampioen. Bijna niemand is echter gecharmeerd van Enoh, die vooral in aanvallend opzicht veel tekortkomingen heeft. Naar mijn mening moet Ajax Quansah een tweede kans geven. De vroegere waterdrager is getransformeerd naar luxueuze stofzuiger. Hij zou de rol van Enoh veel beter kunnen invullen bij Ajax.   Lees het hele artikel op Voetbalprimeur